रणबीर कपूरचा ‘रामायण’ सिनेमा प्रदर्शित झाला आहे. चित्रपटगृहांमध्ये प्रचंड गर्दी होत असून सिनेमाने चांगली कमाईही केली आहे. मात्र ‘रामायणा’सारखा भव्य विषय केवळ तीन तासांच्या सिनेमात दाखवणे सोपे नाही. भावना, व्यक्तिरेखेची प्रतिष्ठा आणि पौराणिक काळ मोठ्या पडद्यावर मांडणे अत्यंत अवघड काम आहे. काही ठिकाणी निर्माते आणि दिग्दर्शक यात यशस्वी झाले आहेत, पण काही ठिकाणी त्यांनी गंभीर चुका केल्या आहेत.
रणबीर कपूर आणि साई पल्लवी यांच्या या सिनेमात मुख्य भूमिका आहेत. सिनेमा बघताना अनेक ठिकाणी असे वाटते की निर्मात्यांनी CGI आणि व्हिज्युअल्सच्या नादात कथेच्या महत्त्वाच्या गोष्टीच सोडून दिल्या आहेत. अनेक व्यक्तिरेखांचे चेहरे आणि लूक पाहिले तर त्यात तंत्रज्ञान प्रमाणापेक्षा जास्त वापरले गेल्याचे जाणवते. काही व्यक्तिरेखा तर कार्टून वाटतात, तर काहींचे हावभाव आणि संवाद यांचा मेळच बसत नाही.
रावणाची शिवभक्तीच दाखवली नाही
रामायणात रावण हा फक्त एक शक्तीशाली राजा आणि खलनायक नाही. तो महादेवाचा निस्सीम भक्त आहे. महादेवाची कठोर तपस्या करणारा आणि महादेवाला समर्पित भावनेने पूजा करणारा राजा म्हणून रावणाकडे पाहिले जाते. पण सिनेमात रावणाची ही बाजूच आलेली नाही. सिनेमात ब्रह्मा आणि विष्णूचे दर्शन होते, पण रावण आणि महादेवाचा संबंध हवा तसा प्रभावशाली पद्धतीने मांडला गेलेला नाही. महादेवाची भक्ती ही रावणाच्या आयुष्यातील सर्वांत मोठी गोष्ट होती, तीच या सिनेमातून गायब आहे.
कुंभकर्ण, जंगलातील लढाई आणि राण्या
कुंभकर्णाची व्यक्तिरेखा या सिनेमात विचित्र पद्धतीने दाखवली गेली आहे. कुंभकर्णाची भूमिका फैजल मलिकने केली आहे, पण त्याचा लूक गंभीर दिसण्याऐवजी विनोदी दिसतो. जणू कुंभकर्णाच्या रूपात कार्टूनच पाहतो आहोत, असे वाटते. रामायणातील कुंभकर्ण हे विशाल आणि प्रभावशाली व्यक्तिमत्त्व होते, ती छाप सिनेमात दिसत नाही.
राम, सीता आणि लक्ष्मण जंगलात राक्षसांशी लढताना दाखवले आहेत. हे दृश्य प्रभावहीन झाले आहे. तिन्ही पात्रे जंगलात पळताना दिसतात आणि त्यांच्या मागे राक्षसांचे सैन्य दिसते. संपूर्ण कृती दृश्यात वास्तवता दिसत नाही. राक्षसांचा लूक आणि त्यांच्याशी होणारी लढाई नकली वाटते. समर प्रसंगात भीती आणि रोमांच उभा राहिला पाहिजे, पण यात CGI ची बनावटगिरी दिसते.
या सिनेमात कैकयी वगळता दशरथांच्या इतर सर्व राण्यांकडे दुर्लक्ष केले आहे. त्या राण्यांच्या वाट्याला महत्त्वाचे संवाद नाहीत, महत्त्वाच्या भूमिकाही नाहीत. त्या फक्त पडद्यावर हसताना दिसतात. फक्त राजमहालाची भव्यता दाखवण्यासाठीच या राण्यांना ठेवले आहे की काय, असे वाटते. या राण्यांचे व्यक्तिमत्त्व आणि त्यांच्या भावभावना दाखवायला हव्या होत्या, पण त्याकडे दुर्लक्ष झाले.
शूर्पणखा ग्लॅमरस, राक्षसीण नाही
या सिनेमात रकुल प्रीतने शूर्पणखाची भूमिका केली आहे. तिचा लूक आणि तिची उपस्थिती खटकते. शूर्पणखेला राक्षसीण दाखवण्याऐवजी तिला ग्लॅमरस अंदाजात जास्त दाखवले आहे. संपूर्ण सिनेमात तिचा राक्षसी अवतार दिसत नाही. संपूर्ण रामायण घडण्याला कारणीभूत शूर्पणखा आहे, त्यामुळे तिचे पात्र अत्यंत महत्त्वाचे आहे. पण तिला हवे तसे प्रभावशाली दाखवले नाही. एकंदरीत सिनेमा कमाई करतो आहे, पण मूळ रामायणाची भावना त्यातून हरवली आहे, असे अनेकांना वाटते.
स्रोत: मूळ बातमी
Leave a Reply