एल निनोच्या प्रभावामुळे त्या वर्षी पावसाने ओढ दिली आणि खरीप पिकांचे मोठे नुकसान झाले. दुष्काळी परिस्थितीचा फटका केवळ शेतीपुरता मर्यादित राहिला नाही, तर ग्रामीण अर्थव्यवस्थेशी जोडलेल्या व्यवसायांवरही त्याचा परिणाम दिसून आला. दिवाळी म्हटली की रोषणाई, फराळ आणि फटाक्यांची आतषबाजी हे चित्र डोळ्यांसमोर येते, पण आर्थिक अडचणींमुळे सणाचा उत्साह त्या वेळी मर्यादित राहिला.
ग्रामीण ग्राहकांनी खरेदीला कात्री लावली
अपेक्षित उत्पन्न हाती न आल्याने आणि शेतीवरील खर्च वाढल्याने ग्रामीण भागातील ग्राहकांनी फटाके खरेदीत हात आखडता घेतला. विक्रेत्यांच्या माहितीनुसार जिल्ह्यात फटाके विक्रीत सुमारे ४० टक्क्यांची घट झाली. जळगाव शहरात त्या वेळी फटाक्यांची २५ घाऊक दुकाने आणि १५० किरकोळ दुकाने होती, तर संपूर्ण जिल्ह्यात ७८० घाऊक दुकाने होती.
महागड्या फटाक्यांऐवजी लहान फटाक्यांना पसंती
दुकानांवर मोठ्या आवाजाचे आणि महागडे फटाके टाळून ग्राहकांनी कमी किमतीच्या फुलबाज्या, भुईचक्र, अनार आणि लहान फटाक्यांना पसंती दिली. दरवर्षी फटाके विक्रेत्यांची आठ ते दहा कोटी रुपयांची उलाढाल होत असे. त्या दिवाळीत मात्र पाच ते सहा कोटी रुपयांचीच विक्री झाल्याचा अंदाज व्यक्त करण्यात आला.
फटाका कारखान्याचे संचालक युसूफ मकरा यांनी सांगितले की, दुष्काळामुळे विक्रीत यापूर्वी कधीही न झालेली घट झाली. दिवाळीच्या पंधरा दिवस आधीपासून फटाके खरेदीसाठी गर्दी होत असे, पण त्या वर्षी दिवाळी सुरू झाल्यानंतरच गर्दी झाली आणि तरीही उलाढाल कमी राहिली. त्यांचा सुमारे ३० टक्के साठा शिल्लक राहिला.
स्रोत: मूळ बातमी
Leave a Reply