भारतीय परंपरेत कनकधारा स्तोत्राची कथा अत्यंत प्रसिद्ध आहे. ही कथा आद्य शंकराचार्य यांच्या जीवनाशी जोडली जाते. असे सांगितले जाते की, एकदा आद्य शंकराचार्य भिक्षेसाठी एका अत्यंत गरीब स्त्रीच्या घरी गेले. त्या स्त्रीकडे देण्यासारखे काहीच नव्हते. तरीही तिने निस्वार्थ भावनेने त्यांना केवळ एक कोरडे आवळ्याचे फळ दिले. तिच्या या त्यागाने आणि श्रद्धेने शंकराचार्य द्रवून गेले आणि त्यांनी तिथेच कनकधारा स्तोत्र रचले.
निस्वार्थ दान आणि स्तोत्राची रचना
त्या गरीब स्त्रीची परिस्थिती अत्यंत हलाखीची होती, पण तिच्या मनात दान करण्याची भावना होती. स्वतःकडे असलेले एकमेव कोरडे आवळ्याचे फळ तिने आनंदाने दिले. या निस्वार्थ भावनेने प्रभावित होऊन आद्य शंकराचार्यांनी कनकधारा स्तोत्राची रचना केली. या स्तोत्रामध्ये माता लक्ष्मीची स्तुती करण्यात आली आहे. भक्ती आणि दानाचे महत्त्व या कथेतून ठळकपणे समोर येते. वस्तूचे मूल्य नव्हे, तर देणाऱ्याची भावना महत्त्वाची असते, हा संदेश या कथेतून दिला जातो.
सोन्याच्या आवळ्यांचा वर्षाव
असे सांगितले जाते की, या स्तोत्राने प्रसन्न होऊन माता लक्ष्मीने त्या गरीब स्त्रीच्या घरात सोन्याच्या आवळ्यांचा वर्षाव केला. एका कोरड्या आवळ्याच्या बदल्यात तिच्या घरावर सोन्याचा वर्षाव झाला, अशी ही कथा आहे. त्यामुळेच या स्तोत्राला कनकधारा स्तोत्र असे नाव पडले. कनक म्हणजे सोने आणि धारा म्हणजे प्रवाह. आजही अनेक भाविक धनलक्ष्मीच्या कृपेसाठी कनकधारा स्तोत्राचे पठण करतात. ही कथा श्रद्धा, त्याग आणि दानाचे महत्त्व सांगणारी मानली जाते.
स्रोत: मूळ बातमी
Leave a Reply