बिअर सहजपणे ॲल्युमिनियमच्या कॅनमध्ये मिळते, पण वाइन मात्र पारंपरिकपणे काचेच्या बाटलीतच विकली जाते. बाटलीचा आकारच नाही, तर पॅकिंगमागेही एक शास्त्र आहे. वाइन आणि बिअर यांच्या रासायनिक रचनेत असलेला फरक हेच यामागचे मुख्य कारण आहे. वाइन आम्लधर्मी असते आणि तिच्यात सल्फर डायऑक्साइड असतो, जो नैसर्गिकरित्या आढळतो आणि संरक्षक म्हणून वापरला जातो. वाइन ॲल्युमिनियमच्या थेट संपर्कात आली, तर रासायनिक अभिक्रियेमुळे हायड्रोजन सल्फाइड वायू तयार होऊ शकतो.
चव बिघडण्याचा धोका
या वायूमुळे कुजलेल्या अंड्यासारखा वास येतो आणि वाइनची चव बिघडू शकते. त्यामुळे पॅकेजिंग करताना वाइन आणि ॲल्युमिनियमचा थेट संपर्क टाळणे महत्त्वाचे ठरते. पॅकेजिंग आणखी एका कारणामुळेही महत्त्वाचे आहे. काही वाइन कालांतराने परिपक्व होण्यासाठी बनवलेल्या असतात. चांगल्या प्रतीची वाइन बाटलीत ठेवल्यास हळूहळू आपला स्वाद विकसित करू शकते. बूच लावलेल्या काचेच्या बाटलीतून खूप कमी ऑक्सिजन आत शिरतो, ज्यामुळे वाइनच्या परिपक्वतेच्या प्रक्रियेला मदत होते. ॲल्युमिनियमच्या बाटल्या पूर्णपणे हवाबंद असतात आणि या प्रकारच्या परिपक्वतेसाठी आवश्यक परिस्थिती निर्माण करत नाहीत. त्यामुळे दीर्घकाळ परिपक्व व्हायच्या वाइनसाठी काचेच्या बाटल्याच अधिक पसंत केल्या जातात.
बिअर आणि वाइन पिण्याची पद्धतही वेगळी
बिअर आणि वाइन यांमधील फरक त्या सामान्यतः कशा दिल्या जातात यावरूनही दिसून येतो. बिअरमध्ये साधारणपणे चार टक्के ते आठ टक्के अल्कोहोल असते आणि ती अनेकदा ३३० मिली किंवा ५०० मिलीच्या कॅनमध्ये विकली जाते. लोक सहसा एका बैठकीत इतकेच पितात. वाइनमध्ये अल्कोहोलचे प्रमाण जास्त असते, जे नऊ टक्के ते पंधरा टक्के किंवा त्याहूनही अधिक असते. ती सहसा कमी प्रमाणात दिली जाते आणि हळूहळू प्यायली जाते. कॅन उघडताना एक अडचण येते. बाटली पुन्हा बंद करता येते, पण एकदा उघडलेला साधा कॅन पुन्हा बंद करता येत नाही. त्यामुळे आतील वाइन उघडी राहते आणि ती खराब होण्याचा धोका वाढतो. म्हणूनच जी पेये एकाच वेळी न पिता हळूहळू प्यायची असतात, त्यांच्यासाठी कॅन कमी सोयीचे ठरतात.
परंपरा आणि सादरीकरणाचा अनुभव
वाइन पारंपरिक पद्धतीने सादर करण्याशीही निगडित आहे. बूच लावलेली बाटली उघडणे, एका खास ग्लासात वाइन ओतणे आणि तिच्या रंगाचे कौतुक करणे, हे सर्व त्या अनुभवाचा एक भाग मानले जाते. अनेकांसाठी सादर करण्याची ही पद्धत वाइनची उच्च दर्जाची प्रतिमा वाढवते. ॲल्युमिनियमच्या कॅनमधून ती परिचित परंपरा किंवा आलिशान अनुभव मिळत नाही, म्हणूनच उत्पादक अजूनही काचेच्या बाटल्यांचा वापर करतात. त्यामुळे बाटलीची निवड केवळ रासायनिक रचनेवर आधारित नसते. वाइनच्या परिपक्वतेच्या गरजा, ती सादर करण्याची पद्धत आणि प्रस्थापित सांस्कृतिक अपेक्षा या गोष्टीदेखील वाइनच्या पॅकेजिंगला आकार देतात. काचेच्या बाटल्यांना पारंपरिक पसंती असूनही, वाइन आता कॅनमध्येही उपलब्ध आहे. पॅकेजिंग तंत्रज्ञानातील सुधारणांमुळे कॅनच्या आतल्या बाजूला एक विशेष संरक्षक थर वापरणे शक्य झाले आहे. हा थर वाइनला ॲल्युमिनियमच्या थेट संपर्कात येण्यापासून रोखतो. ही कॅनमधील वाइन विशेषतः रेडी-टू-ड्रिंक बाजारपेठेत आणि तरुण वाइनमध्ये दिसून येते. ही उत्पादने दीर्घकाळ साठवून ठेवण्याऐवजी तात्काळ सेवनासाठी असतात.
स्रोत: मूळ बातमी
Leave a Reply