देशाचे माजी पंतप्रधान राजीव गांधी यांच्या निधनाला तीन दशकांहून अधिक काळ उलटला असला, तरी त्यांच्याशी संबंधित काही भावनिक गोष्टी आजही समोर येत आहेत. त्यांची एक अखेरची इच्छा कधीच पूर्ण होऊ शकली नाही, आणि ती खंत सोनिया गांधी यांच्या मनात आजही जिवंत आहे. त्यांनी आपल्या आत्मचरित्रात या संवेदनशील आणि हळव्या क्षणाबद्दल सविस्तर लिहिले आहे.
नेत्रदानाची इच्छा अपूर्णच राहिली
21 मे 1991 रोजी तामिळनाडूतील श्रीपेरंबदूर येथे प्रचार सभेदरम्यान एलटीटीईच्या आत्मघाती स्फोटात राजीव गांधी यांचे निधन झाले. या घटनेने संपूर्ण देश हादरला होता. राजीव गांधी यांनी मृत्यूनंतर आपले डोळे दान करण्याची इच्छा व्यक्त केली होती. त्यांच्या आई, माजी पंतप्रधान इंदिरा गांधी यांनीही डोळे दान करण्याचा संकल्प केला होता. आईच्या पावलावर पाऊल ठेवत आपणही नेत्रदान करावे, अशी त्यांची इच्छा होती. मात्र स्फोटाच्या धक्क्यात ही इच्छा पूर्ण करण्याची संधीच कोणाला मिळाली नाही.
डॉक्टरांच्या उत्तराने सोनिया गांधी स्तब्ध झाल्या
त्या धक्क्यातही सोनिया गांधी यांना राजीव गांधी यांची ती अंतिम इच्छा आठवली. त्यांनी तातडीने कौटुंबिक डॉक्टरांशी संपर्क साधला आणि नेत्रदानाची इच्छा त्यांना सांगितली. मात्र डॉक्टरांनी सांगितले की आता काहीच उरलेले नाही, त्यामुळे नेत्रदान शक्य नाही. हे उत्तर ऐकून सोनिया गांधी स्तब्ध झाल्या. त्यांना मोठा धक्का बसला आणि श्वास घेणेही कठीण झाले. त्या क्षणी आपणही त्यांच्यासोबत त्या स्फोटात असतो तर बरे झाले असते, असा विचार त्यांच्या मनात आला. हा प्रसंग सोनिया गांधी यांनी बिलाँगिंग: ए जर्नी ऑफ लव्ह या आत्मचरित्रात मांडला आहे.
स्रोत: मूळ बातमी
Leave a Reply