पुण्यात मराठी रंगभूमीवर नाटकाच्या सादरीकरणात एक वेगळा आणि नवा प्रयोग चर्चेत आला आहे. नाटकाची संकल्पना मांडण्यापासून ते त्याच्या प्रत्यक्ष सादरीकरणापर्यंत वेगवेगळ्या पद्धती वापरल्या जात आहेत. या प्रयोगांमुळे रंगभूमीकडे पाहण्याची आणि नाटक अनुभवण्याची पद्धत बदलत असल्याचे दिसत आहे.
प्रेक्षक आणि कलाकारांमधील अंतर कमी करण्यावर भर
या नव्या प्रयोगांमध्ये प्रेक्षक आणि कलाकार यांच्यातील अंतर कमी करण्यावर विशेष भर दिला जात आहे. पारंपरिक रंगमंचाऐवजी गोलाकार किंवा खुल्या जागेत सादरीकरण करण्याचा पर्याय निवडला जात आहे. अशा जागेत कलाकार केवळ मंचावर उभे राहून सादरीकरण करत नाहीत, तर ते प्रेक्षकांमध्ये वावरतात. त्यामुळे नाटक आणि प्रेक्षक यांच्यातील भिंत कमी होत असल्याचे जाणवते.
संवादातून प्रेक्षकांचा सहभाग वाढवण्याकडेही लक्ष दिले जात आहे. नाटकाच्या कथानकात प्रेक्षकांना सामावून घेण्याचा प्रयत्न या प्रयोगांमधून होत आहे. प्रेक्षक केवळ पाहणारे न राहता, सादरीकरणाचा एक भाग बनतात, अशी या प्रयोगांची भूमिका आहे.
सादरीकरणाची नवी रूपे चर्चेत
गोलाकार मांडणी, खुली जागा आणि कलाकारांचा प्रेक्षकांमध्ये वावर या गोष्टींमुळे नाटक पाहण्याचा अनुभव अधिक जवळचा आणि थेट होत असल्याचे सांगितले जात आहे. रंगकर्मींच्या या प्रयोगांकडे पुण्यातील नाट्यरसिकांचे लक्ष वेधले गेले आहे. मराठी रंगभूमीवर अशा प्रकारचे प्रयोग पुढे कसे विकसित होतात, याकडे आता सर्वांचे लक्ष लागले आहे.
स्रोत: मूळ बातमी
Leave a Reply