हिंदी चित्रपटसृष्टीतील लोकप्रिय अभिनेत्री पद्मिनी कोल्हापुरे यांनी अगदी लहान वयातच अभिनयाच्या क्षेत्रात पाऊल ठेवले होते. वयाच्या सातव्या वर्षापासून त्यांनी बालकलाकार म्हणून काम करण्यास सुरुवात केली होती. अल्पावधीतच त्यांनी आपल्या अभिनयाच्या जोरावर प्रेक्षकांच्या मनात वेगळे स्थान निर्माण केले.
आता त्यांच्या गाजलेल्या ‘प्रेम रोग’ या चित्रपटाशी संबंधित एक जुनी आठवण पुन्हा चर्चेत आली आहे. चित्रपटातील एका महत्त्वाच्या प्रसंगासाठी ऑडिशन देतानाचा त्यांचा व्हिडीओ सध्या सोशल मीडियावर मोठ्या प्रमाणात पाहिला जात आहे.
मनोरमाच्या भूमिकेसाठी खास ऑडिशन
१९८२ मध्ये प्रदर्शित झालेल्या ‘प्रेम रोग’ या चित्रपटात पद्मिनी कोल्हापुरे यांनी मनोरमा ही भूमिका साकारली होती. चित्रपटातील एका प्रसंगात पतीच्या निधनानंतर मनोरमाचे केस कापले जातात. तेव्हा ती आपल्या आईला विचारते की, केस कापण्यात आपली काय चूक आहे. हा प्रसंग अत्यंत भावनिक असून त्यासाठी पद्मिनी यांना विशेष ऑडिशन द्यावे लागले होते. त्या वेळी त्या अवघ्या १६-१७ वर्षांच्या होत्या.
या चित्रपटाचे दिग्दर्शन राज कपूर यांनी केले होते. याआधी पद्मिनी यांनी त्यांच्या ‘सत्यम शिवम सुंदरम’ या चित्रपटात बालकलाकार म्हणून काम केले होते. त्यात त्यांनी झीनत अमान यांच्या बालपणीची भूमिका साकारली होती. त्यामुळेच ‘प्रेम रोग’मधील मनोरमाच्या भूमिकेसाठी राज कपूर यांनी त्यांचा विचार केला होता.
तीन वेगवेगळ्या लूकसाठी चाचणी
एका मुलाखतीत पद्मिनी यांनी सांगितले होते की, राज कपूर यांनी त्यांची ऑडिशन अत्यंत बारकाईने घेतली होती. मनोरमाचे पात्र चित्रपटात तीन वेगवेगळ्या टप्प्यांतून जाते. सुरुवातीला ती श्रीमंत घरातील चंचल आणि खोडकर मुलगी असते. त्यानंतर तिचे लग्न होते आणि ती नववधूच्या रूपात दिसते. मात्र पतीच्या निधनानंतर तिचे आयुष्य पूर्णपणे बदलते आणि तिला विधवेचे जीवन जगावे लागते.
या तिन्ही टप्प्यांतील अभिनय आणि लूकसाठी पद्मिनी यांची वेगवेगळी चाचणी घेण्यात आली होती. तिन्ही परीक्षा यशस्वीपणे पार केल्यानंतर त्यांची मनोरमाच्या भूमिकेसाठी निवड झाली. या चित्रपटाने पद्मिनी कोल्हापुरे यांना अभिनेत्री म्हणून नवी ओळख मिळवून दिली आणि त्यांच्या दमदार अभिनयासाठी त्यांना फिल्मफेअरचा सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्रीचा पुरस्कारही मिळाला होता. त्यामुळे आजही ‘प्रेम रोग’ हा त्यांच्या कारकिर्दीतील महत्त्वाचा चित्रपट मानला जातो.
स्रोत: मूळ बातमी
Leave a Reply