अशोक सराफांचा १९८७ मधील भीषण अपघात; सहा महिने रुग्णालयात

ज्येष्ठ अभिनेते अशोक सराफ यांनी आपल्या कारकिर्दीत विनोदी आणि गंभीर अशा दोन्ही प्रकारच्या भूमिका साकारल्या आहेत. प्रेक्षकांच्या मनात त्यांनी अनेक वर्षे विशेष स्थान मिळवले आहे. मात्र त्यांच्या आयुष्यात एक असा प्रसंग घडला, ज्यातून ते थोडक्यात बचावले. १९८७ मध्ये झालेल्या एका भीषण कार अपघाताची आठवण त्यांनी नुकत्याच दिलेल्या एका मुलाखतीत सांगितली.

मुलाखतीत सांगितला धक्कादायक प्रसंग

त्यांनी ‘मित्र म्हणे’ या कार्यक्रमाला दिलेल्या मुलाखतीत १९८७ मधील घटनेची आठवण सांगितली. त्यावेळी ते मुंबईतील मेहबूब स्टुडिओमध्ये एका हिंदी चित्रपटाचे चित्रीकरण करत होते. दुसऱ्या दिवशी कोल्हापूरमध्ये त्यांचे चित्रीकरण नियोजित होते. निर्मात्याने संपूर्ण सेट लावला होता आणि त्यांना परवा कोल्हापूरला जाण्यास सांगितले, उद्या इथेच चित्रीकरण करण्याची विनंती केली. त्यांचे कोल्हापूरचे तिकीट तयार होते, पण निर्मात्याने स्वतःची गाडी देण्याची तयारी दाखवली, कारण तेव्हा सराफ यांच्याकडे स्वतःची गाडी नव्हती. एका दृश्यासाठी पूर्ण सेट पुन्हा लावणे चुकीचे ठरले असते, म्हणून त्यांनी होकार दिला. रेल्वेचे तिकीट रद्द करून ते कारने निघाले. दिवसभर चित्रीकरण केल्यानंतर रात्री ते कारने निघाले.

झोपेतच घडला अपघात, सहा महिने उपचार

निर्मात्याने दिलेल्या चालकासोबत ते निघाले. ठाण्यापर्यंत ते झोपले आणि थेट तीन दिवसांनी जागे झाले. अपघात खेड-शिवापूर मार्गावर झाला. रात्री दहा वाजता मुंबईतून निघून सकाळी आठ वाजता ते खेड-शिवापूरला पोहोचले होते आणि तिथेच अपघात झाला. चालक ओव्हरटेक करायला गेला, त्याचा अंदाज चुकला आणि समोरून आलेला ट्रक समोरासमोर धडकला. सराफ झोपलेले असल्याने त्यांना तेव्हाचे काहीही आठवत नाही. गाडीत बसल्यामुळे त्यांच्या पाठीला आणि मणक्याला तडा गेला. गाडीतून ते कसे बाहेर पडले, हेही त्यांना आठवत नाही. ते त्यातून कसे वाचले, हेच त्यांना कळले नाही — तो चमत्कार होता, असे ते म्हणाले. अपघात इतका भीषण होता की गाडीची अवस्था अगदी बिकट झाली होती. येणाऱ्या-जाणाऱ्यांपैकी कुणीही त्यांना ओळखले नाही. अचानक एका बंगाली व्यक्तीने त्यांना ओळखले आणि उचलून एसटीमध्ये ठेवले. एसटीच्या शेवटच्या आसनावर त्यांना झोपवून ससूण रुग्णालयात नेले. तिथे वेळेत मदत मिळत नव्हती; एका पंजाबी मुलीने त्यांना ओळखले आणि पुण्यातील गेस्टहाऊसला फोन केला. त्यानंतर अजय सरपोतदार यांनी त्यांना ससूण रुग्णालयातून उचलून दुसऱ्या रुग्णालयात दाखल केले. तिथे त्यांची चांगली काळजी घेतली गेली आणि उपचार झाले. त्यांचे शस्त्रक्रियाही झाले आणि ते सहा महिने रुग्णालयात होते. त्यानंतर सहा महिन्यांनी त्यांनी पुन्हा कामाला सुरुवात केली. गाडीतून कसे बाहेर पडलो, हेच माहिती नाही — खूप मोठा चमत्कार होता, असे ते शेवटी म्हणाले.

स्रोत: मूळ बातमी